No Place Like Home

משפּחה־חנדלעך

גאָלדשטיין און זײַן פֿרוי האָבן געהאַט שוועריקייטן בײַם שלאָפֿן. איין מאָל האָט פֿרוי גאָלדשטיין פֿאָרגעלייגט אַ מיטל זיך צו באַרויִקן, כּדי גיכער אַנטשלאָפֿן צו ווערן.

ליגנדיק אויפֿן בעט מיט די אויגן פֿאַרמאַכט, האָט זי באַשריבן אַזאַ סצענע: „מיר זיצן אין אַ שיינער געבײַדע אויף אַ טראָפּישן אינדזל. אַ צאַרט ווינטל שוועבט דורך די גלעזערנע טירן, וואָס פֿירן צו אונדזער פּריוואַטער סטעשקע צום ברעג…‟

„איין מינוט!‟ — האָט גאָלדשטיין איבערגעריסן די רויִקייט — „וויפֿל קאָסט אונדז אַזאַ וואַקאַציע?‟

* * *

אַ הויכפּונקט פֿון פּראָפֿעסאָר וואַסערמאַנס ביאָלאָגיע־קלאַס איז געווען דאָס האָדעווען, איין מאָל אַ חודש, די קלאַפּערשלאַנג אין אַ שטײַג פֿון דער לאַבאָראַטאָריע. איין מאָל האָט דער גאַנצער קלאַס זיך פֿאַרזאַמלט אַרום דער שטײַג און שווײַגנדיק זיך צוגעקוקט ווי די שלאַנג עסט איר מאָלצײַט.

„הלוואי וואָלטן מײַנע סטודענטן זיך צוגעהערט צו מײַנע לעקציעס מיט אַזאַ באַגײַסטערונג,‟ האָט פּראָפֿעסאָר וואַסערמאַן געזיפֿצט.

ענטפֿערט אַ סטודענט: „מע וואָלט עס זיכער געטאָן ווען איר וואָלט אויך פֿאַרשלונגען אַ מײַזל.‟

Read more


Would you like to receive updates about new stories?






















We will not share your e-mail address or other personal information.

Already subscribed? Manage your subscription.